Netsensei

Dit weekend vindt in Brussel FOSDEM 2010 plaats. FOSDEM of Free Open Source Developers European Meeting is één van de grotere Europese bijeenkomsten van de wereldwijde Open Source gemeenschap. Tal van projecten, hoy polloy en anderen zullen er hun opwachting maken. De twee dagen zijn gevuld boordevol talks, presentaties, demonstraties en andere evenementen.

Zondag is er een Drupal track en wordt er de volledige dag presentaties gegeven over Drupal. Yours truly heeft een voorstel ingediend. Dat werd geaccepteerd en dus geef ik zondag om 10 uur een 45 minuten presentatie over asynchrone HTML en HTTP (AHAH) in Drupal.  Benieuwd hoe ik het ervan ga afbrengen want het is geen makkelijk onderwerp. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen omdat ik er meer over te weten wilde komen. Niets zo ideaal als presentaties om gericht research te doen!

FOSDEM gaat door op de Campus Solbosh van de ULB te Brussel.

Tags: fosdem

Hm. Toen ik hoorde van Steve Jobs’ nieuwste ei schoten deze dingen door mijn hoofd:

• Déjà vu
• “He kijkt! Een dienblad voor mijn pintje!”
• “He kijkt! Dat lijkt wel zon fancy touch ding uit Star Trek!”
• Zou ik dit ooit willen hebben?
• Waarom, waarom, o waarom zo’n ongeïnspireerde naam?

Neen, ik was er gisterenavond niet warm voor te krijgen. En nu nog altijd niet. Het is duidelijk een entertainmentgizmo. Je koopt het omdat je op de trein of op de bus op een degelijk scherm – ipv je iPod, PSP of smartphone – naar een film wil kijken. Je koopt het omdat je dit zou kunnen laten rondslingeren op de salontafel.  Je koopt dit omdat je een gadgetfreak bent.

Overigens trekt Jobs duidelijk de kaart van de eBooks. Hij heeft alvast geen kleine uitgevers bij zijn project kunnen betrekken. Content is immers king. Niemand zou zoiets kopen moesten er geen ebooks voor beschikbaar zijn. En dan zwijgen we nog over het ‘open’ ePub formaat. Lezen we trouwens op Wikipedia:

While not a criticism, per se, the EPUB specification does not delineate a particular DRM scheme. This could affect the level of support for various DRM systems on devices and the portability of purchased e-books. In addition, such DRM incompatibility may prove to segment the EPUB format along the lines of DRM systems, negating the advantages of a single standard format.

En vaneigens moet je je boeken kopen via iTunes en ongetwijfeld zul je die niet zomaar buiten het iTunes/iDink ecosysteem kunnen lezen.

Verder is er nog altijd geen support voor flash en doet het ding enkel maar van single tasking. Voor een iPod kan ik dat nog wel ergens begrijpen, voor een toestel zoals de iPad heb ik nogal moeilijk bij zo’n beperkingen. ‘t Is duidelijk dat Jobs dit niet ziet als een tablet pc die je laptop zou kunnen vervangen. Upside is dan weer dat je er apps op kunt installeren van de app store en er zou WiFi en 3G op zitten. Het succes zit ‘em namelijk in het potentieel om killer apps te draaien op zo’n toestel.

Ik zie dit in Amerika wel zijn weg vinden in alle hippe coffee joints à la Starbucks. Yuppies die tussen een latte en en hun daily commute door vlug even op hun iPad de Daily Star binnen halen over het Starbucks netwerk terwijl ze staan te queuen om er daarna vlug hun mails op te lezen.  Een stuk handiger dan brielen op een iPod of knoeien om je MacBook open te klappen aan smal tafeltje.

Afin, het zal mij benieuwen of dit wel zal aanslaan hier bij ons.

Tags: apple, ipad

“I can do anything, this is live!”

Tags: comedy, tubeday

Ah! De halfjaarlijkse koopjesgekte. Epische taferelen in winkelstraten waar vrouwen strijden om de laatste afgeprijsde niemendalletjes, blèrende kinderen in poussettes, mannen die het eerste weekend van het jaar liever met hun sloffen voor de TV doorbrachten, kuierende bejaarden, ma-tu-vu dametjes die in dure tea-rooms op ‘t Zand nippen van hun thee terwijl ze de trage mensenstroom richting winkelstraten aanschouwen… Jaja, ‘t zijn weer solden!

Vanmiddag werd ook ik geslachtofferd. Boekhoudwerk aan de kant: tijd om aandacht te geven aan allerlei vestimentaire prioriteiten! Ik ben een fashionfasho:  wie mij kent weet dat ik niet bepaald oog heb voor kledij. Het is doorheen de jaren wel gebeterd. Maar excessief shoppen blijft nog altijd een strijdpunt.

Onder zachte dwang werd ik met stapels kleren richting pashokjes geleid. Resistance is futile: het is beter om te ondergaan dan om je te verzetten en je ervan af te maken. In het slechtste geval bekoop je dat met een half jaar prullen dragen waarvan je je afvraagt wat je bezielt heeft om er je bankkaart voor boven te halen.

Twee trends laten zich dit jaar trouwens optekenen in het hemdendepartement: felle, dikke strepen die vloeken met de achtergrond en houthakersmotieven allerlei. Een visuele aanslag zeg ik u!

Het eindresultaat? 3 acceptabele hemden en een nieuwe jeansbroek. Een mooi begin van het nieuwe jaar! En een direct kick in the ‘nads van mijn spaarvarken.

Tags: kleren, solden

Lees ik bij Litrik en Pietel dat er vanaf 1 februari de heffing op blanco DVD’s/CD’s wordt uigebreid naar alle digitale dragers. Dat wil zeggen: iPods, MP3 spelers, harde schijven, etc. Kortom: alle digitale dragers. Het gaat zelfs tot 9 euro per terabyte! Niet bepaald een heffing die de consument niet in zijn portefeuille zal voelen.

Is dat een slechte zaak?

Ik denk dat Larry Lessig, uitvinder van de Creative Commons, het heel erg goed verwoord in deze video:

Oude business modellen werken niet in een nieuwe context waar het begrip ‘intellectueel eigendom’ botst met de realiteit dat drager en intellectueel goed niet meer één en dezelfde economisch exploiteerbare entiteit vormen. Als we iets van de noughties zullen onthouden, dan is het wel dat piraterij mainstream is geworden.

Wat is de rol van publieke overheden hier dan in? Recht heeft altijd al de neiging gehad om achter te lopen op reeële situaties. Het is de rol van de wetgever om in te spelen op die verandering en een eerlijke balans te vinden tussen rechten en plichten van alle betrokkenen.

In het geval van auteursrecht lukt dat blijkbaar niet. Meer zelfs, het opleggen van een a priori taks waar de consument geen enkele nieuwe rechten kan aan ontrekken – vrij kopiëren blijft nog altijd een misdrijf – trekt die balans juist verder scheef.

Volgens mij heeft de weg die Vincent Van Quickenborne – en de politieke reactie in brede zin – is ingeslagen vooral deze drie gevolgen:

• Het opwerpen van extra drempels verhindert de introductie van nieuwe (mobiele) technologieën. Extra heffingen zijn absoluut geen economische stimulans. Het zet de consument aan om de knip op de geldbuidel te houden en een alternatief te zoeken. Stel dat men ook nog beslist om dezelfde heffing op internetverbindingen te halen, dan mag men er gerust van uitgaan dat België nog verder zal zakken in de lijst van landen met een hoge graad van aansluitingen.
• Het averrechtste effect dat zo’n heffing kan/zal hebben leidt juist tot minder omzet. De inkomsten van de heffing zullen nooit het verlies kunnen dekken. Artiesten klagen terecht steen en been en dat heeft ook impact op de kwaliteit van hun werk. Wie wil nog professioneel veel tijd en moeite in origineel en vernieuwend werk steken als niemand erin wil/kan investeren? De drempel voor jong talent naar een professionele carrière wordt alleen maar groter en wat labels op de markt brengen zal juist meer van hetzelfde zijn.
• De huidige regelgeving criminaliseert innovatie en creativiteit die in de wereld van de nieuwe media een vruchtbare voedingsbodem vinden. Ze bestendigt het gebruik van oude business modellen die helemaal niet passen in de nieuwe realiteit en ze verhindert de ontwikkeling van nieuwe exploitatiemogelijkheden van intellectueel goed. De kopieerheffing is in die zin een puur protectionistische maatregel. Een dergelijke heffing betekent het verhogen van de inzet in de wapenwedloop tussen piraten en overheid terwijl vooral de eerlijke consument daar de dupe van wordt.

Het is natuurlijk makkelijk om de huidige heffing af te schieten. Maar wat is dan wel de oplossing? Hoe kan je de belangen van mensen die intellectuele arbeid verrichten verenigen met de wensen van de consument?

Met een gratis alternatief, kan geen enkel goed bedacht business model concurreren. De stunt van Radiohead om downloaders van hun album ‘In Rainbows‘ zelf te laten bepalen wat ze willen betalen toont aan dat intellectueel goed sterk is gedevalueerd. In Zweden lijken repressievere wetten dan weer te werken. Door ISP’s te dwingen illegale activiteiten te rapporteren heeft de omzet van de legale verkoop zich deels hersteld. En de zweden zijn een nieuwe politieke fractie rijker!

Een repressieve aanpak is slechts de helft van het verhaal. Het zou interessanter zijn mochten overheden rechtstreeks en onrechtstreeks onderzoek naar nieuwe exploitatiemogelijkheden. Mobiele platformen zijn hierin de way of the future.

Daarnaast horen overheden de consument ook voor te lichten over e-commerce en on line kopen. Nu pas begint e-commerce eindelijk van de grond te raken, maar het is ook aan de overheid om actief te stimuleren en consumenten voor te lichten. Het ‘Internet voor iedereen’ programma is een goede stap, maar zonder duidelijkheid over de mogelijkheden – wat wel en niet kan – schiet het zijn doel voornamelijk voorbij.

Tenslotte zou men ook jonge artiesten en kleine on line labels kunnen stimuleren met toegankelijke subsidies. Meer zelfs, beperk de macht van obscure organisaties zoals Auvibel en Sabam die consumenten terroriseren en waarvan onduidelijk is waarhun inkomsten naar toe gaan. Investeer rechtstreeks in artiesten en labels via transparante kanalen!

Afin, ik maak wel dat ik nog een paar extra harde schijven insla voor begin februari.

Tags: auteursrecht, auvibel, creative commons, lessig

Aan allen en ieder wens ik het allerbeste voor 2010! Hopelijk hebt u de feesten een beetje overleefd. Ik zou dit jaar aan goede voornemens kunnen doen, maar wat ik uit 2009 geleerd heb is dat ik talent heb om die voornemens vooral te negeren. Laten we het houden op: dit jaar me voornamelijk stevig amuseren en er het beste van maken!

Voor iedereen een fijn 2010! Schol! *hips* ’scuseer…

Tags: nieuwjaar

Ik weet niet goed wat mij ertoe aangezet heeft, maar ik heb hier zowaar een stapeltje nieuwjaarskaartjes op mijn bureau liggen! En een lijstje van mensen die allemaal zo’n kaartje van mij/ons gaan krijgen! Normaal doe ik dat niet, eindejaarskaartjes schrijven. Meestal is het 1 januari en zit ik met een dafalgan naar het nieuwjaarsconcert vanuit Wenen te luisteren. En dan bedenk ik mij “Mañana!” tot het natuurlijk veel te laat is.

Guess what! Ze liggen hier klaar en al! ‘t Is te zeggen, ik moet er nog een pak bijkopen want ik heb er niet genoeg. En postzegels moet ik ook nog verzilveren. Dat zal dus voor de 2de januari zijn. Na nieuwjaar dus. Te laat? What gives! Ik moet-en-zal ze op de bus krijgen! Ik ben eindelijk eens zover geraakt!

Tags: post

2009 gaat in de annalen als een gek jaar. Voor zover ik het een jaar kan noemen. Voor mij is het eerder een blur aan gebeurtenissen. En de fall out manifesteert zich in extreem zuing bloggen. Tjah, sinds medio 2008 zit ik op een rollercoaster en die lijkt maar niet te stoppen. Even recapituleren.

Medio 2008 besloot ik mijn job bij de overheid in te ruilen voor een job in de web sector. Geen evidente keuze want ik moest veel, heel veel, on the job leren. Ondanks de achtergrond die ik had. Ondertussen pendelde ik elke dag tussen Antwerpen en Leuven. In december verhuisde ik dan naar Leuven. Het idee was om daar toch een tijdje te wonen en te werken.

Het lot besliste er anders over. Allerlei omstandigheden deden mij beslissen om het als freelance web developer te proberen. Meteen het diepe eind van het professionele zwembad dus in.  Waarom ook niet? Zonder vrouw, kind of lening was dit het perfecte moment om mij daar te wagen. De tweede helft van 2009 was een aaneenschakeling van projecten, bedrijven, etc. Keihard om den brode werken om de onstilbare honger van Vadertje Staat de baas te kunnen. Veel, heel veel, gependel. De NMBS en De Lijn hebben toen goed aan mij verdiend. Wist je trouwens dat in de prijs van een treinticket geen BTW zit? Doet een mens vragen stellen over hoe duur het openbaar vervoer wel niet is!

En toen belandde ik voor een job gedurende een 6 tal weken in Antwerpen.  Dat waren 6 droomweken. Nog altijd keihard werken, maar het project en de tijdelijke collega’s bleken een droom te zijn. En ik leerde er ongelofelijk veel bij.  Toen het einde van het tijdelijke contract naderde kreeg ik een onverwacht voorstel.  De ervaring had mij geleerd om altijd wantrouwig te zijn. Maar men meende het doodserieus.  De rekening werd gemaakt en conclusies werden getrokken. En dus werk ik sinds begin december terug in Antwerpen en draagt mijn kaartje de titel ’senior drupal developer’ en ben ik niet langer full time zelfstandige.

Ik pendel nu elke dag tussen Leuven en Antwerpen. Omgekeerde richting van wat ik vorig jaar deed. Ironie noemen ze dat.

Afin, dat was 2009 zo’n beetje in een notedop. U begrijpt wel dat ik een klein beetje moe ben van al die omzwervingen. Dat 2010 voor mij ook wel géén rustig jaar zal worden. Een interessant jaar, dat zeker, maar zeker geen uitrustjaar.

It took a while, but as promised: I just tagged version 0.7.5 of WP Mollom. This release only contains small bugfixes. From the changelog:

• fixed: wrong character encoding when comment is fed to wordpress after a CAPTCHA
• fixed: url was also truncated in href if > 32 chars in the management module
• fixed: changed 2 strings against typo’s
• improved: added pagination on the bottom of the management module
• changed: contact details of plugin author

The first change is a long overdue bugfix but finally it got into stable. The bug it fixes caused WP Mollom to truncate the comment body text in certain cases due to wrong character handling.

The plugin should also be compatible with Wordpress 2.9. I tested it in the past hours and didn’t have any problems with it so far.

Tags: wordpress mollom spam

It’s been a few months since I’ve let anything out about the development of WP Mollom. Due to my freelancing activities, the project didn’t got the attention it really deserved. But now I’m shifting focus again, and I’ll be able to spend more time on this plugin in the near future.

First up: the development version contains a few fixes against several  bugs and typo’s.

The biggest issue I’ve fixed is a problem with non alphanumeric characters and foreign character sets which are not being rendered correctly. It’s quite an important fix actually so it needs some testing before I can release it with the next stable version. You can support me to achieve this in one of three ways:

If you’re just passing by:

I’m a firm believer in the old adage ‘eat your own dog food’ so I’ve installed the development version on my own blog. Just leave a comment and use the most weirdest characters you can find on your keyboard. Combinations of quotes, double quotes, slashes,… anything gives! If you’re native tongue uses a foreign character set: give it a try!

If you’re a blogger:

Download the latest development snapshot of the plugin, intall it on a your (test) blog, make a blogpost and use all kinds of exotic character sets (chinese, cyrillic, greek, arabic, vietnamese, etc.). Try to use the most weirdest characters and check for comments with missing or garbled content.

If you’re a developer:

Download the snapshot and review my code! The code which sanitizes the comment strings can be found around line 1377.

If everything works great, I hope to do a long overdue bug fix release later on this week.

Tags: fix, help, mollom, patch

Wel, het moest er eens van komen. Maar na een dikke 2,5 jaar dienst besloot mijn Nokia 5310 stom te worden. De luidspreker heeft het begeven waardoor ik enkel nog maar over de trilfunctie beschik om te weten of ik al dan niet word gebeld. Die speaker gebruikte ik bovendien nogal veel om op mijn bureau hands free te kunnen bellen.

Na de perikelen in juli met de kapotte Symbian software en de verloren telefoonboek heb ik het wat gehad. 2,5 jaar staat in de mobiele wereld gelijk met een aantal eons. Qua innovatie was mijn toestel een dinosaurus geworden. Het was dus dringend tijd om een nieuw toestel te overwegen.

Als een digital nomad wilde ik eigenlijk graag de overstap naar een smartphone wagen.  Met mijn Nokia durfde ik immers al eens te twitteren, te knoeien met een externe GPS tracker en Google Maps,… maar dat was eigenlijk vooral aanmodderen. Hetzelfde maar dan comfortabel… en met meer mogelijkheden. Dat zag ik wel zitten.

Welk toestel is het nu geworden? Wel, ik heb gisteren mijn stoute schoenen aangetrokken en in de pas geopende Saturn in Brugge een HTC Hero gekocht. Jawel, de rechtstreekse concurrent van de iPhone. Ik wilde geen iPhone wegens overdreven duur, een gesloten systeem, relatief beperkte beschikbaarheid, gedoe met Apple’s garantie, etc. Ik had wat review gelezen maar dankzij een aantal mensen het toestel ook up, close en personal mogen ervaren. Voldoende om te beseffen dat dit wel eens een winner was. En dik 100 euro goedkoper dan een gemiddelde iPhone!

Ondertussen heb ik mijn toestel een goede 24 uur in bezit en ben ik er bijzonder tevreden over. Het is wel wat wennen. Mijn iPod Touch is een single tasking toestel: je kan maar een ding tegelijk doen en niet zomaar vanalles in de achtergrond laten draaien. De HTC kan dat wel.  De interface reageert lekker snel en het virtuele toetsenbord met tekstherkenning vind ik stukken handiger en sneller tikken dan dat van mijn iPod. Ik betrap mezelf erop dat sms’en opeens een stuk plezieriger is geworden. De lay-out is opgedeeld in verschillende schermen , net zoals de iPod, maar de HTC schuift niet alleen links en rechts, maar ook naar boven en naar onder en de schermen staan bol van allerlei icoontjes, stacks, tabbladen, etc.. Als je bekijkt wat het toestel allemaal niet aan boord heeft, zit de interface toch zeer intuïtief in mekaar, maar lijkt me dat mijn iPod uitblinkt in eenvoud en consequent gedrag.

Ik heb voor de lol even Layar geïnstalleerd en dat leek voortreffelijk te werken met de Local Cinema feature. Via augmented reality zag ik op mijn kamer waar er overal cinema’s te vinden waren. Ik hoop dat er nog meer layars voor Vlaanderen/België worden gemaakt. Norio leverde alvast een mooi werk best met zijn fietsroutepunten!

Wat mij wel wat moeite kostte was de transfert van al mijn GSM nummers uit mijn oude telefoon. Die stonden op een MicroSD kaartje en die werden niet zomaar uitgelezen door mijn HTC. Uiteindelijk moest ik deze stappen ondernemen om het zaakje over te zetten:

1. SIM en MicroSD terug in mijn Nokia steken
2. Nokia PC suite installeren
3. GSM Nummers via PC suite importeren in Microsoft Windows Contacten
4. Contacten als een CSV bestand exporteren uit MS Windows Contacten
5. CSV bestand importeren in Google Contacts (waar al een aantal contacten zaten)
6. SIM en MicroSD terug in de Hero steken
7. Via WiFi mijn Hero verbinden met het internet
8. Hero configureren om te synchroniseren met Google Contacts
9. Wachten tot alle contacten opgehaald waren van Google Contacts

Ik veronderstel dat er makkelijkere oplossingen bestaan, maar die vond ik niet meteen terug. De toegevoegde waarde is wel dat de belangrijkste contacten nu veilig en wel op Google Contacts staan en ik die bij ongelukken altijd terug kan ophalen.

Afin, ik moet het toestel uiteraard nog leren kennen, maar ik ben er alvast heel erg blij mee.

Tags: digital nomad, htc, htc hero, mobiel

Speciaal voor Wereldaidsdag: Bruce Springsteen – Streets of Philadelphia.

Tags: world aids day

Oef! Terug van het dagje Londen! Het blijft een fascinerende stad. Dat bruist en dat leeft tot een kot in de avond. Dit weekend was er natuurlijk het startschot van de kerstkoopjes en dat mochten we geweten hebben. Wat een drukte! Maar wel heel erg kleurrijk. Bovendien, hadden we geluk dat het de hele dag stralend weer is gebleven.

’s Morgens ging het van de trein (St-Pancras) richting British Museum. Die instelling is zo groot dat het eigenlijk een daguitstap op zichzelf rechtvaardigd. Egypte, Oud, Nieuw en Nieuwste Europa, Mesoptamië, kabinetten en verzamelingen allerhanden,… Veel te veel eigenlijk. We hielden het op een kleine selectie van zalen. En een paar hoogtepunten. Ik ben al heel erg blij de Steen van Rosetta en de Elgin Marbles eindelijk gezien te hebben. Nu is het bovendien zo dat het hele museum gratis is. Jawel! Oké, er staat aan de inkom een enorme box voor donaties, maar verder kan je er zo zonder meer naar binnen. Echt fantastisch!

Daarna ging het richting Oxford Street. Oxford Circus hebben ze onlangs opnieuw heraangelegd. Ik denk persoonlijk dat er over dat schuin oversteken nog eens serieus zal mogen worden nagedacht: zo’n mierennest! Volgende stap was de Apple Store in Regent Street waar ik Hedejeh haar verjaardagscadeau heb gekocht. De Apple Store in Londen, da’s een belevenis: veel te hippe jongens en meisjes die je direct te hulp schieten. En een overdosis Apple spielerei. Na een veel te vetting broodje in een Subway liepen we Regent Street af en hielden we nog even halt bij Hamley’s. Was de Apple Store al een grote speelgoedwinkel. Hamley’s is dan een nog grotere speelgoedwinkel. Ik denk dat ik voorlopig genoeg pluchen beesten en barbiepoppen heb gezien. We werden wel verwelkomd met een zeepbellen en twee mannen in circuspakjes. Leuk! In de winkel zelf loopt het personeel ook rond om de laatste snufjes te demonstreren. Vliegende mini helikoptertjes en al.

Op Picadilly liepen we binnen in de HMV. Da’s een beetje gelijk het bij ons ter ziele gegane Bilbo maar dan stukken groter. We hadden elk onze verlanglijstjes maar I couldn’t stick to mine. Ik heb er onder andere een Monty Python DVD box gekocht voor 17 pond. Deal! Daar tegenover was er dan weer de hoofdzetel van Waterstone’s, een gigantische boekenwinkel. Mensen, geef mij een overlevingspakket en je hoort mij een paar weken niet meer als je mij daar ongesuperviseerd zou los laten. Wat men in de angelsaksische wereld aan literatuur, boeken, strips en what-not produceert, daar verbleekt het bij ons toch wel. Toegegeven, je mag de twee naturulijk niet zomaar met elkaar vergelijken. Maar Waterstone’s kicks Fnac ass anyday! Een pareltje die we na een tip van een medewerker van Waterstone’s leerden kennen is Forbidden Planet op Shaftesbury Avenue. Als je een comics/graphic novel fan bent, dan moet je daar eigenlijk zijn. Ze hebben er alles en ze kunnen er alles bestellen.

De dag eindigen deden we door wat rond te snuisteren op Leicester Square. Echt wel een gezellige buurt. Covent Garden is helemaal getooid in kerstsfeer dezer dagen met allerlei attracties, straatartiesten en standjes. Heerlijk! Het lijken wel de Gentse Feesten maar dan vrolijker en ongedwongen. Het avondeten namen we op Leicester Square in een Bella Italia, een keten van Italiaanse restaurants. Veel volk, maar we konden toch een tafeltje bemachtigen. Ondanks de drukte was de bediening uitstekend: een ongelofelijk vriendelijke ober kwam meteen de bestellingen opnemen, we moesten niet lang wachten op eten en de mens bracht zelf de mayonaise “omdat ie dat anders zou vergeten”. Afin, goed genoeg voor ons om hem een fijne tip te geven.

Tenslotte namen we van Covent Garden de Tube (Picadilly Line) richting Station. Het was wel wat drummen aan de ingang van het station maar de Londenaars zijn toch vrij gediscplineerd en bleven er zeer stoïcijns onder. De Tube zelf is bovendien het toonbeeld van efficiëntie. Met onze Oyster Card geraakten we door poortjes direct in het systeem. Alles staat duidelijk aangeduid en je kan echt niet twijfelen over welke richting je nu precies uit moet. Daar kan de Lijn echt wel nog stevig van leren.

Een geweldig dag is het dus geworden! Londen is gewoon te groot om het allemaal ineens te zien. Ik ben alvast groot fan van de stad geworden!

Met de Eurostar stonden we op nauwelijks twee uur tijd terug in Brussel-Zuid. Waar we meteen werden geconfronteerd met vertragingen, rotzooi in het station, een kapotte roltrap, onze trein die een kapotte locomotief had en een conducteur die niet bepaald zeer dynamisch klonk. Tjah…

Tags: londen

Op aanraden van Johan had ik gisteren de documentaire Good Copy, Bad Copy op mijn iPod gezet en op de Eurostar bekeken. Een aanrader voor wie de problematiek rond copyright, creativiteit en technologie beter wil begrijpen.

Tags: copyright, film

Het heeft even geduurd, maar het moest er toch van komen: de jaarlijkse tandartscontrole. Deze keer bij een sympathieke tandarts in Brugge.

De nieuwe tandarts huist in een oud pand vlakbij het Astridpark. Lekker brede ramen, een grote loftruimte en een zacht muziekje op de achtergrond. Ik verschiet er tegenwoordig nog altijd van hoe high tech die wel niet geëquipeerd zijn. In het midden van de loft stond de zwart leren tandartsstoel waarboven een big ass 30″ monitor zweeft.  Zo kon ik live volgen hoe de mens en zijn assistente op safari trokken doorheen mijn gebit. Alles werd in kaart gebracht als ware ontdekkingsreizigers. En tussendoor werd er met een kleine minicamera van elke interessantigheid een foto gemaakt die in extreme resolutie direct op het scherm verscheen. Onbewust zocht ik naar de ‘Share this on Twitter and facebook’ knoppen!

Het verdict? Alles zit op zijn plaats. Er moeten een paar kleine onderhoudswerkjes worden uitgevoerd, maar niks onoverkomelijk. Over het algemeen was de staat van mijn gebit – voor wat het waard is – best wel in orde te noemen.

Oef! Ik kan er dus weer even tegen aan.

Tags: tandarts, tanden

Kijk ik er even naar uit! Zaterdag gaan we een dagje naar Londen! De tickets voor de Eurostar hebben we via een spaaractie van HLN goedkoper gekocht een paar weken geleden.  De afgelopen dagen was het neuzen in de Lonely Planet gids van Londen op zoek naar leuke highlights die we willen zien en strategisch onze shoppingspree voorbereiden.  Op dit moment vertrekken we om – urgh – 5 uur ’s morgens uit Brugge om rond 8 uur plaatselijke tijd in St-Pancras te arriveren. In de voormiddag proberen we alvast niet verloren te lopen in het British Museum en in de namiddag trekken we verder de stad in.  Echt een vast plan hebben we niet, maar het is zeker niet de bedoeling om ons de voeten van het vege lijf te lopen zodat we toch maar zoveel mogelijk zien.

Oh well!

Tags: baby, londen, shopping

Gezien in Club B52 in Eernegem op 21 november: Ronnies Removable Rodeo, Beggars Street Inn en Locus Control. Niet voor gevoelige oren, mind you!

Tags: concertfotografie, muziek, rock

Jawel! Nu ik mijn lens terug heb ben ik weer op concertfotografisch pad! Lichting van de eerste kleine halve finale van Westtalent 2009. 7 november in 4AD te Diksmuide.

Op de affiche:
The Imaginary Friends + En Terecht + -Grant- + The Tubs + Lixi + Westerbergs & Heavy Hearts + Arne Vanhaecke + Skag Session

We wilden eens goed tafelen. En het mocht al eens wat kosten. Dus zijn we gisteren wild gaan eten in Brasserie Erasmus in de Wollestraat. Het is er nu eenmaal het seizoen voor. Het restaurant kiezen was eigenlijk nog niet eens zo heel erg eenvoudig. Brugge stikt blijkbaar van de betere eetgelegenheden. Maar beland je in één van de local tourist traps. Via een restaurantgids en de menu’s die op de websites van de restaurants stonden, lieten we de keuze dus vallen op Erasmus.

Het restaurant promoot zichzelf als een ettablissement met dik 200 bieren waarvan 16 van het vat. Mooi. Maar daar waren we nu net niet op uit. Gelukkig was de zaalmanager een wijnliefhebber en had die een fijn assortiment uitgelezen wijnen weten te introduceren. Ik koos voor de Spaanse huiswijn. Als voorgerecht kozen we een consommé van bosduif en gerookte paling en een toast van wildpaté. Gevolgd door het hoofdgerecht: fazant met witlof. We hadden nog nooit fazant gegeten, maar het smaakte wel naar meer. Tenslotte namen we als dessert ee meringue met fruit en een gratin van rode vruchten. Afsluiten deden we met thee.  Het verdict? Heerlijk eten! We hebben er van genoten!

Overigens viel de setting was zeer verzorgd. Zeker niet ouwbollig met kapotgezeten tafeltjes en ongemakkelijke stoelen.  Het was eigenlijk een bijzonder rustige avond maar ik had ook niet de indruk dat je als klanten op mekaars schoot werd gezet. De achtergrondmuziek beperkte zich tot de klassiekers onder de klassieke muziek: Ravel, Bizet,… En de bediening verliep zeer vlot en vriendelijk.

Eentje om te onthouden.

Tags: brugge, cuisine, restaurant

Beste Herman,

Gefeliciteerd met uw aanstelling als president. Gij gaat dat goed doen. Met uw rustige vastigheid zult ge de primadonna’s van de Europese politiek wel rond de tafel houden. Ik moet eigenlijk bekennen dat ik u eigenlijk niet goed ken. Ja, toen ge nog minister van begroting waart. En op den TV kwam met cijferkes. Ja, van toen! Maar wie gij echt zijt, dat was een open vraag toen gij vorig jaar premier werd.  Onbekend is onbemind. Nochtans deed gij dat niet slecht. In tegenstelling tot den anderen uit Ieper kwam gij nooit echt vaak op TV om op uwen borst te kloppen. Rustige vastigheid alweer! Meer zelfs, de laatste 12 maanden waren een echte verademing. Er was nauwelijks politiek gekrakeel die naam waardig. Dat hebben we dan ook te danken aan uw pragmatisme en realisme. Nu ja, onder ons gezegd en gezwegen: we weten allebei dat de échte beslissingen binnenskamers worden gemaakt. Tijdens dure diners in Brusselse restaurants, via nachtelijke telefoontjes, in de wandelgangen of de bar van het parlement, bedisseld en gestuurd door mensen met dure titels en allerlei belangen. Ach, uw rol was dan ook niet om daar schoon schip in te maken. En als president zal dat ook wel niet anders lopen. De angst slaat mij eigenlijk vooral om het hart, dat met uw vertrek de demagogie van het Goed Bestuur terug zijn intrede zal doen in de Wetstraat. Ik hoop dat ge in uw nieuwe functie de tijd vindt om de zaken op het thuisfront in het oog te houden. Misschien kunt ge van tijd uw opvolger een haiku toesturen. Niets zo goed als poëzie om een mens tot nadenken aan te zetten.

In ieder geval, het gaat u goed meneer de president!

Tags: belgie, europa, herman, poltiiek, president