Merlijn (1992-2006)
Na een lange en slepende ziekte is onze siamees, Merlijn, vandaag rustig ingeslapen. Reeds enkele jaren leed hij aan FIV of kattenaids. Hij sukkelde wat met de gezondheid maar met de nodige zorgen kon hij toch een comfortabele oude dag leiden. De laatste weken ging het echter stijl achteruit. Niet meer eten en sterk vermageren tot vel over been, werkelijk aftakelen. We hebben nog een poging gedaan met wat meer medicatie maar uiteindelijk zijn we ermee gestopt omdat we niet wilden dat hij afzag door onze therapeutische hardnekkigheid. Bovendien werd hij in zijn laatste dagen meer en meer apathisch: niet meer reageren als je zijn naam riep en in een hoekje voor zich uitstaren. Gisteren viel de beslissing en vandaag is de dierenarts dan gekomen. Met een verdoving werd hij rustig in slaap gebracht waarna de dokter hem definitief meenam. Aan de ene kant doet het pijn en aan de andere kant is er ook de opluchting dat het voorbij is en dat hij niet meer verder moet afzien.
Merlijn, je zal gemist worden!
On april 23rd, 2006 at 2:29 pm
merlijn zal zeker gemist worden
On april 23rd, 2006 at 2:59 pm
Nooit geen prettig nieuws om te horen. Maar voor Merlijn was dit uiteraard de juiste beslissing.
On april 23rd, 2006 at 4:24 pm
Het beestje had al een mooie leeftijd. Ik wist trouwens niet af van die ziekte.
Maar mag hij muizen vangen in cat-heaven.
On april 23rd, 2006 at 5:01 pm
Matthias, mijn innige deelneming
Merlijn wat vroeger laten inslapen was inderdaad beter dan hem onnodig laten lijden.
On april 24th, 2006 at 8:27 am
M.
Het spijt me dat te horen, maar je kan met een gerust hart stellen dat Merlijn je dankbaar zal zijn dat zijn lijdensweg hem bespaard is gebleven.
Sterkte.
D.
On april 24th, 2006 at 10:58 am
Damn dat zuigt. Vorig jaar ook een kat moeten laten gaan maar dat was na een helse doodstrijd. Was anders wel een mooie kat die Merlijn ;-)
On april 24th, 2006 at 11:30 am
Dank voor de steun. ‘t Was inderdaad een schoon beestje. én speciaal! Doodbraaf en al. Kon úren ergens gelukzalig zitten en dan kon je enkel denken “waar zit ie nu over te filosoferen?”
‘t was er één uit de duizenden eigenlijk.
On april 25th, 2006 at 12:00 am
Wat jammer om je kat te verliezen. Die beestjes zijn zo klein, maar je kan daar zoveel van terug krijgen hé.